In het verleden van snelle 486's die “razendsnel gegevens verwerkten”, waren grote heatsinks en koelers niet noodzakelijk. Actieve koeling kwam eigenlijk alleen in de voeding voor. De componenten werden simpelweg niet heet genoeg om aan extra koelmaatregelen te hoeven denken.

Maar deze situatie is veranderd. Sinds in honderden megahertzen en nu in gigahertzen wordt gepraat, is er weinig belangrijker dan de koeling van uw computer.

Doodsoorzaak No.1 bij hardware
Een component kan weliswaar worden gefabriceerd om extreme temperaturen te kunnen weerstaan die in realiteit misschien helemaal nooit zullen worden bereikt, maar het gezond verstand zegt dat continu werken bij extreme temperaturen niet een ideale situatie is.

De uitval van componenten, uitgedrukt in de MTBF (Mean Time Between Failures), stijgt dan ook bij hogere omgevingstemperaturen. Oververhitting een van de grootste doodsoorzaken van elektrische componenten.
In principe produceren alle componenten in uw computer hitte: Of het nu gaat om de chipset op het moederbord, de harde schijf, het geheugen, video- of andere insteekkaarten. Het ene zal een stuk meer produceren dan het andere: koeling hebben ze echter allemaal nodig. Een groot misverstand is dat maar een paar componenten (processor, videokaart) moeten worden gekoeld.

Noodzakelijk kwaad
De essentie van koeling is dat hoe groter het verschil tussen de omgevingstemperatuur en het te koelen object, hoe efficiënter de koeling van dat object kan worden gerealiseerd. Een hoge kasttemperatuur zal dus een nadelig effect hebben op alle componenten en de koeling ervan.

Om de computer goed te koelen moet er een basis gelegd worden. De ventilatie van het systeem moet ervoor zorgen er voldoende koele lucht (airflow) langs alle componenten stroomt.
Zonder een goede airflow zal zelfs de beste koeling falen. Nadat de airflow goed is aangepakt, kunnen de individuele koelingen van de processor, grafische kaart, voeding en harddisk geoptimaliseerd worden.